Penvissen in de wintermaanden

Het is februari en het vriest behoorlijk, met een stevige noordooster ben ik onderweg naar 'mijn' winterstek. Ik heb me behoorlijk verkeken op de wind want ik kom haast niet vooruit.

Ik passeer een temperatuur meter die aangeeft dat het kwik al is gedaald tot -6 en krijg het spontaan warm. Ik wil zo graag vissen dat ik er zenuwachtig van wordt. Ik trap even flink door en eenmaal aangekomen bij mijn stek hangt er een waas van stoom boven het water. Ik zie dat de witvis zoals altijd erg actief is aan het oppervlak. Ook de roofvis jaagt er behoorlijk op los. Met een temperatuur verschil van bijna 4 graden in vergelijking tot het overige water is het niet meer dan logisch dat de vis een stuk actiever is. Vroeger was het water zelfs nog warmer, Je kon er zelfs met deze temperaturen met de korst vissen. De vissen lagen dan opgestapeld in het warme water en het stikte er van de witvis. Tegenwoordig, met alle nieuwe maatregelen is de temperatuur van dit watertje al behoorlijk gedaald, maar gelukkig nog steeds 's winters goed bevisbaar.

Ik leg mijn spullen neer en draai eerst een blik mais open en laat een paar handjes mais het koude water inglijden, vlak onder de kant waar een paar stenen verspreid over de bodem liggen. De aantallen brasem die van deze plek zijn afgekomen zijn inmiddels niet meer te tellen, ijslompen van 60 cm zijn eerder vaste prik als uitzondering. Tijdens een observatie ronde rolde hier ooit een mooie vis. Alleen heb ik hier nog nooit een karper weten te vangen, toch heeft die vis ervoor gezorgd dat ik nog steeds vertrouwen heb ik deze stek. Ik maak een tweede plek naast een grote peiler, waar alle 'ijsberen' tot nu toe nog zijn gevangen. Deze peiler zit onder de mosseltjes, een kuil naast de paal maakt deze plek toch echt een 'hotspot'. Na het voeren staar ik eerst een tijdje over het watertje heen,opzoek naar draaiende vissen. Alle witvis is nadrukkelijk aanwezig,overal zie je kleine vis wegschieten op de vlucht voor de snoek en baars die door het water heen schieten als raketten.

Na mijn pennetje goed te hebben uitgelood laat ik hem onder de kant het water zakken. Intussen haal ik mijn thermoskan met tomatensoep tevoorschijn en schenk eerst eens een flinke kop soep in. Tijdens het voorzichtig lurken aan mijn kokend hete soep loopt mijn pen voorzichtig weg en verdwijnt in het diepe..met mijn vinger op de lijn wacht ik totdat de lijn strak loopt en tik ik aan. Een ijskoude brasem vergrijpt zich aan mijn maiskorrels. Met beleid laat ik de brasem moe zwemmen en loods hem mijn schepnet in. Verdorie! Dat is niet mis..Na een meting schrijf ik in mijn boekje een brasem van 67 cm bij. Met de brasem weer terug in zijn element gooi ik nu eens mijn aas naast de peiler. De soep die ik noodgedwongen had moeten laten staan is bijna koud geworden. Voorzichtig loop ik 2 stappen van mijn hengel weg om de soep even tussen de planten te gooien, ik draai me om en zie mijn dobber niet meer..lijn strak en ik maak een duik naar mijn hengel. Te laat! Een boegolf van jewelste . Verslagen en zonder enig contact met de vis zit ik weer op mijn matje en staar wat ! onnozel over het water. Loop dan niet bij je hengel weg joh gladiool! !@# al mopperend de rest van de avond vang ik nog 4 brasems en druip later af naar huis. Als ik later het verhaal aan mijn vader vertel komt ie niet bij van het lachen en verteld me nogmaals altijd bij mijn hengel te blijven zitten. Alsof ik dat niet weet..Waarom doe je het dan? Ja mijn soep..en..ach laat ook maar. Volgende keer beter.

Een paar dagen zit ik 's avonds in de stromende regen en snijdende Oosten wind in een vijver voor een duiker. Binnen het uur vang ik drie fraaie schubkarpers die mijn gemiste kans aan het kanaal al bijna doen vergeten. Met deze alleen maar karper opbrengende sessie fiets ik met een goed gevoel en een glimlach, in de stomende regen weer terug naar huis. Vissen in de winterperioden brengt zoals u kunt lezen 'leuke' momenten met zich mee, terwijl grotendeels de sessie's toch zonder karper worden afgesloten. Dit is een gegeven wat men dan maar voor lief dient te nemen. Ook voorvoeren doe ik zelden. Dit omdat ik niet meer of minder vis mijn net in zie verdwijnen als wanneer ik gewoon instant vis. Het grote 'voordeel' van vissen in de winterperioden vind ik de rust aan het water. Meestal zoek ik in de andere perioden van het jaar ook de toch wat rustiger plekken op, ergens tussen het riet o.i.d. Om de simpele reden dat ik niet van heisa hou als ik aan het vissen ben. In de winterperioden heb ik hier geen last van..Veel vissers peinzen er niet eens over om met dit weer een hengel uit te gooien. Op de doorgewinterde roofvissers na dan. Over rust op mijn plek hoef ik me dus niet druk te maken en kan gewoon lekker mijn ding doen.

Materiaal

Van te voren zeg ik alvast dat de materiaalkeuze voor de wintervisserij bijna niet anders is dan de materiaalkeuze in de andere seizoenen. Wat valt er ook eigenlijk te veranderen?

Dobbers

De penkeuze in deze tak van visserij is behoorlijk groot, er zijn zoveel pennen op de markt dat de keuze geheel op eigen gevoel aan komt. Probeer overigens wel een pen uit te zoeken die nut geeft aan je visserij. Je hoeft niet met een pen van 10 gr. In een slootje te gaan vissen waar het helemaal niet stroomt. Ten eerste heeft en geen nut en ten 2de maak je het jezelf nog moeilijker ook. Probeer altijd zo min mogelijk gewicht aan je lijn te hangen ( afhankelijk van de zwaarte van je dobber, soms kan het niet anders ) zodat de vis minder weerstand heeft als ie van plan is weg te zwemmen. Ik maak het liefst mijn dobbers zelf, leuk werk , en je kunt zo je 'perfecte dobber' creeren. Het liefst vis ik met een pen met een druppelvormig drijflichaam, ze kunnen wat lood hebben, en zijn perfect uit te loodden. Vis ik in wateren waar het nagenoeg niet stroomt kies ik voor lichte pennen,dit om de simpele reden om zo min mogelijk gewicht aan mijn lijn te hebben hangen. Vis ik echter in wateren waar het wel stroomt,en daar stroomt het dan ook vaak wel behoorlijk gebruik ik dobbers met een iets zwaarder lichaam en een langere lengte. Die blijven toch iets makkelijker op hun plek omdat ze gewoonweg zwaarder uit te loodden zijn.

Het uitloden van pen

Het uitloden van de pen vindt ik zelf een belangrijk onderwerp in de penvisserij. Dit omdat het uitloden van de pen wel degelijk het verschil kan maken tussen wel of niet vangen. Ik weet nog goed dat mijn vader mij vertelde over een keer dat ie aan het kanaal aan het vissen was, de pen was misschien 1 cm boven het oppervlak uitgelood. Constant tikjes op de pen, maar de pen ging niet onder. Opgehaald en uitgelood tot een paar mm boven het oppervlak, de pen zonk een millimeter,er werd aangeslagen en je raad het al, een ongelofelijk beer was het gevolg. Lood je pen eens hoog uit en je ziet het nauwelijks dat er iets bij je haak zit te kloten. Zelf heb ik ook genoeg ervaringen opgedaan wat betreft het uitloden. Er zijn vissen die pennen meesleuren die wel 8 tot 10 cm boven het oppervlak uitkomen. Geen probleem. Wel een probleem zijn de vissen die daar niet aan beginnen en heel voorzichtig handelen. De mensen die vaker penvissen kennen dit probleem ongetwijfeld. Deze vissen blijven rustig op de plek liggen en peinzen er niet over om een maar een paar cm weg te zwemmen.Verspreid gevoerd of compact? Dat maakt in dit geval niet veel verschil. Elk aasstukje wordt met de grootste zorgvuldigheid uitgetest. Dit zijn dan wel vaak de wateren waar dressuur heerst, maar dat hoeft niet altijd. Er zijn gewoon vissen die niet als gekken op je aas beginnen te bonken en zich een slag in de ronde vreten. Op deze redenen lood ik mijn pen dus zorgvuldig uit om zo de 'verborgen' vissen ook mijn net in te krijgen.( Dit soort vissen zijn vaak fraaie exemplaren! ) Zowiezo aast de vis in de wintermaanden al wat trager, minimale zakkers zijn dus gewenst in dit geval.

Haakkeuze

Net zoals vele materialen is ook de haakkeuze enorm en de ene haak is zeer zeker de ander niet. De één heeft slechte ervaringen met die haak terwijl de ander niets liever heeft dan die bepaalde haak. Het is dan ook niet makkelijk om hier wat te gaan vertellen over haken. Wel kan ik met jullie mijn ervaringen delen over haken die ik gebruik en welke mij goed bevallen en welke niet. Om eerlijk te zijn,heb ik nog niet echt haken gehad die mij heel slechte bevielen omdat ik nagenoeg geen vis verspeel. Of vissen die tijdens het onthaken een uitgescheurde bek hadden wat duidelijk van een bepaalde haaksoort bleek te zijn. Nee gelukkig niet. Wel is het een keer voorgekomen dat tijdens een stevige dril, een behoorlijke vis werd verspeeld omdat de haak compleet was uitgebogen. Ik zeg erbij dat deze haak hiervoor zijn werk altijd perfect heeft gedaan. En dat het waarschijnlijk een zwakke haak was. Nou vind ik dat zelf eigenlijk niet kunnen, maargoed dat blijkt vaker voor te komen.?? Dit is één van de weinig keren dat er iets opmerkelijks is gebeurd wat betreft haken tijdens een sessie. De haken die hun kwaliteit altijd waarmaken zijn de onovertroffen drennanhooks, mt 8. Dit zijn dan ook de haken die ik het vaakst gebruik, en me erg goed bevallen.

Hengelkeuze

De materiaalkeuze is niet veel anders dan het normale penvissen in de andere seizoenen. Ik heb het geluk dat ik een keuze heb uit verscheidene hengels die voor elk water een staat van dienst hebben. Vis ik in wateren waarbij de vis genoeg ruimte heeft om zijn gang te gaan tijdens een dril heb ik aan een hengel van 1,25 tot 1,50 pond een stok waarmee ik goed uit de voeten kan. Vis ik echter in wateren waar veel dode waterplanten,obstakels e.d voor komen pak ik meestal een iets zwaardere glas of carbon stok van 1,75 tot 2 pond. Dit zijn behoorlijke 'heavy' hengels. Voor het zwaardere werk dus. Voordeel van deze stokken is dat ik echt helemaal in de hengel kan hangen en zo de vis veel weerstand kan bieden voordat hij zijn weg kan vinden in de obstakels. Hengelkeuze is erg persoonlijk, maar probeer bij het uitzoeken van een goede penhengel je keuze in overweging te brengen met de wateren die je bevist om zo uiteindelijk tot een goede beslissing te komen.

Molens

Er zij momenteel ook vele goede penmolens op de markt. Sommigen gebruiken zelf een beetrunner als molen op hun penhengel. Zelf zweer ik toch bij de oude generatie molens en verzamel ze zelfs. De slip op deze oldtimers zijn tegenwoordig naar mijn mening nog niet overtroffen. De molens die ik altijd gebruik komen uit de Shakespeare Sigma serie: De molens die een onverwoestbare slip bezitten zijn de 040,050. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen voorkeur, zowel met hengels als molens en al het andere materiaal. Maar als je nog een 050 kunt krijgen, en je houdt van een beetje nostalgie: twijfel dan niet!

Aas

Hier kan ik 10 pagina's over typen, heb verschillende aassoorten tot in den treure uitgeprobeerd en kom altijd weer bij hetzelfde terug. Zoete mais uit blik en stukjes boilie/pellets blijven bij mij boven aan de lijst staan van aassoorten waar het meeste vis op wordt gevangen. Zoete mais gaat logischerwijs op de haak, stukjes boilie en pellets worden d.m.v. een hair onder aan de haak gemonteerd.

Tot slot

Tijdens het schrijven van dit stuk ben ik erachter gekomen dat het toch een beetje een apart onderwerp is om een uitgebreid stuk over te schrijven. ' Penvissen in de wintermaanden ' Wat is er nu eigenlijk zo anders als bijv. de zomermaanden? Er scheelt inderdaad niet veel aan. Wat mij in ieder geval erg trekt zijn de vaak rustige omgevingen, rust aan het water ( wat ik persoonlijk erg belangrijk vindt) En de vissen zien er puntgaaf uit, het kleine witvis grut is wat in nieuwsgierigheid geminderd en de echte grote brasems e.d blijven over.

Het penvissen in de wintermaanden vergt veel geduld en zoekwerk. Probeer een beetje de plekken aan te houden die er uit springen, denk aan bruggen/pijlers/duikers e.d. Stekken zoals duikers zijn vaak in de wintermaanden goed te bevissen, het stroomt mooi door en de vis houdt zeker van dit soort plekjes. Er stroomt natuurlijk voedsel door de duiker, het is dieper . Probeer bij duikers altijd zoveel mogelijk voor de duiker te gaan zitten, er gewoon pal boven. Dit is een vreemd verschijnsel maar het werkt! Het hoeven in tegenstelling tot het bovenste stukje tekst echt niet altijd de diepe plekken te zijn waar de vis zich ophoud. In tegendeel zelfs. De plekken die je in de andere seizoenen van het jaar bevist,kunnen ook goede winterstekken zijn en zijn altijd het proberen waard.

Denk er aan dat je goede warme kleren meeneemt zodat je niet verkleumt aan de waterkant. Belangrijk is je oren/handen en tenen goed warm te houden. Veel succes en ga opzoek naar de ijsberen!!

Rick Derks

Het Vette Baarsje

Penvissen in de wintermaanden

Nieuws

Nachtvisvergunning

Laat je vangst zien op onze website

Vispas kwijt